Kogo wstyd,matki,ojców i braci, Niech się swojego kraju natrząsa, Ja zaś z ojczystej chlubnej postaci, Żem jeszcze Polak,podkręcę wąsa. /Franciszek Dionizy Kniaźnin/

Smutne w narodzie dzisiaj odmiany, Rycerską twarzą Nice się brzydzi, A dla niej Dorant,wódkami zlany, I z wąsa razem i z męstwa szydzi.

Gdy nasz Czarniecki słynął żelazem, I dla ojczyzny krew swą poświęcał, Wszystkie go Polki wielbiły razem, A on tymczasem wąsem podkręcał. Jana Trzeciego gdy Wiedeń sławił, Głos był powszechny między Niemkami: Oto król Polski,co nas wybawił, Jakże mu pięknie z tymi wąsami!"

Gdy pałasz cudze mierzył granice, A wzrok marsowy sercami władał, Ujmując w ten czas oczy kobiece, Bożek miłości na wąsach siadł. Gdy szli na popis rycerze nasi, A męstwem tchnęła twarz okazała, Maryna patrząc szepnęła Basi: "Za ten wąs czarny życie bym dała!"

Ozdobo twarzy,wąsy pokrętne! Powstaje na was ród zniewieściały. Dworują sobie dziewczęta wstrętne, Od dawnej Polek dalekie chwały.

Dobra robota. Świetnie wyszło.

Lubie doktorka ;)