W myślach swych jak w wodzie tonę, a jed­nocześnie cała płonę. W sprzecznościach zag­matwa­na. Szu­kająca w no­cy uko­jenia, a w snach niereal­ne­go spełnienia. Błądząca, cu­du ocze­kująca, pragnąca nor­malności w biegu codzienności.

O zaz­drości! tyś słuszną w życiu, czy tyl­ko oz­naką ptaków łabędzi słabości?

wąską ścieżką podążą ku przeznaczeniu co­by zdążyć tej no­cy od­na­leźć jedynego z kwiatem pap­ro­ci w oczętach

Każdy dzień to Twój oso­bis­ty wachlarz emocji.