.A te­raz zamknij po­wieki daj od­począć łzą,niech opiekun smoków i snu za­bie­rze Cię do swe­go ra­ju,ukoi Twe ciało na błęki­cie fa­li nieba....

Po­mimo chęci krzyżowa­nia Smoka op­ty­miz­mu z ziemskim realiz­mem mo­je błagal­ne spe­kulac­je og­ra­niczają się tyl­ko do pe­symis­tyczne­go realiz­mu.

A ja mam wciąż do ciebie słabość mój smoku, mój przyjacielu. - Dlaczego? - Bo nie jes­teś idealny.

Pośród wi­rujące­go śniegu, Pod­le­wając nadzieją na­sienie miłości, Rosnące w ziemi zaufa­nia , kwiat uczu­cia, Ra­dość i smu­tek, Jed­na lśniąca is­to­ta