Dwa słowa krótkie, słod­kiego ukojenia jak mleczna cze­kola­da dla sparzo­nego podniebienia. Wspom­niane w baj­kach, tak nierealne nie da się opisać. Nieosiągal­ne.

Naj­gor­szej jest w mo­men­tach, w których sie­dzisz, żresz to­nami cze­koladę i trzy­masz w dłoniach te­lefon z nadzieją na ja­kikol­wiek odzew od ko­gokol­wiek.

Sie kojarzy z ......

mniami