Różnie się to kończyło, Cza­sem z pistoletem w tle gro­bowym pa­tosem, Tkli­wym wyz­na­niem kochan­ki, Bun­tem, co skłóco­ny jest z lo­sem, Krzy­kiem roz­ry­wającym tkan­ki, - tym, co aku­rat w głębi się skryło.

Do cze­go podążać, do cze­go wra­cać? Sko­ro się te­go nie ma, po co tęsknić?... Nie - po pros­tu nig­dy się nie od­wra­cać i zna­leźć to, co zaw­sze będzie pieścić...

Niezła.. :D