I w nie­szczęściu spotkania na swojej drodze smoka zacho­wuj spokój umysłu.

oziębiasz każdą lukę po słowie grze­biąc w sy­labach ignorancję gdy walczę gdzieś na końcu języka. perłową mgłą przek­leństwo - spływa mi po Smoka skórze w źre­nicach do­gasa bunt gdy kładziesz noc na mo­je powieki i otu­lasz puchem fałszy­wych obietnic który­mi przełykam ślinę.

Wszystkie sprawy smok trafia jednocześnie.

Smo­ki wyz­dychały, księżniczki się puściły, a ry­cerze zar­dze­wieli... Nie wskrze­simy już daw­nych czasów.

To raczej nie kobieta tylko nawet sama nie wiem co :P