Kum-Kum-Kum­kan i Kum-Kum –Kum­tan nałapa­li świet­lików i przyświeca­li so­bie w ciem­nym chy­ba le­sie A ta­jem­nicza pos­tać z puszys­tym ogo­nem wróciła do swo­jej chy­ba no­ry

Odezwie się więc ropucha: "Straszna u nas posucha, Coś zróbmy, coś zaróbmy, Trochę żywności kupmy! Jest sposób, ja wam mówię, Zacznijmy szyć obuwie!" No, ale cóż, kiedy ryby Szyły tylko na niby, Żaby Na aby-aby, A rak Byle jak.