zap­la­tam w ni­ci ba­biego lata sze­les­ty ta­necznych liści i sto­pom od­daję dywan ko­lorów wśród traw

Po nit­kach marzeń z ba­biego la­ta dot­rzeć na bal uczuć tańczących w ryt­mie naszych bijących serc. Cza­sem war­to zacze­kać na te chwi­le by później móc wspo­minać ich czar.

Antykwariat obietnic zaginionych w głowach... I choć myślenie o nich niczego nie zmienia... Zawsze jest... nadzieja