od­chodzi a po po­liczku spływa jed­na łza ociera ją szyb­ko by dziew­czy­na po dru­giej stro­nie jej nie dos­trzegła by nie wy­korzys­tała chwi­li jej słabości ko­lej­ny dzień wal­ki ko­lej­ny dzień gry

I wciąż szukać tej swojej drogi. Do skutku. Bo ona jest. Czasem nawet nią kroczymy, ale napotykamy przeszkodę i cofamy się.