Dziś gdy po raz pier­wszy w życiu od­ważyłam się tańczyć w deszczu jak małe niewin­ne dziec­ko, z twarzą zwróconą ku niebu i słod­kim uśmie­chem na us­tach poczułam jak rodzę się na no­wo...Tak jak­by krop­le deszczu mogły wy­mazać wszys­tkie nie­chciane wspom­nienia...wszys­tko o czym pragnę zapomnieć...

Dziecko to mała roślinka, pośród gęstego lasu, trzeba więc mu poświęcać bardzo dużo czasu.

ładny obraz

sweet :))