W zimny poranek ciężko jest rozstać się z ciężką kołdrą, ale jeszcze ciężej z życiem.

A dziś? Dziś po­zos­tało mi błahe zda­nie, którym kar­mię się, gdy wstaję z łóżka. Bo prze­cież wszys­tko może zacząć się jut­ro. Jut­ro... które jak na złość nie chcę przyjść.

czujesz jak uciekają z rąk nadzieje obcego świata którego nie widać w pustce milczenia przejętym domu gdzie przez okna smutek napływa.

ciekawa

czekam na wybawiciela