Gdy już u ni­kogo nie mogę zna­leźć uko­jenia, odzy­wam się do nieba ciszy, która zaw­sze mnie usłyszy, wbrew pozorom.

Za każdym ra­zem obiecu­jesz so­bie, że już nie poz­wo­lisz się opętać, omamić... Co się dzieje z ty­mi przyrzecze­niami, gdy zno­wu zaczy­nasz la­tać, gdy two­je oczy zaczy­nają świecić włas­nym światłem...?

Gdyby nie mały rozmiar byłaby świetna kompozycja na pulpit. :(