Chciałam, w tę jesienną, zmienną dla nas porę roku, napisać coś o zdrowiu ... ale jest to temat "rzeka", więc myśli przelałam kropelkami deszczu na temat przyrody, otaczającej nas natury bo .... "...Czymże jest człowiek w przyrodzie? Nicością wobec nieskończoności, wszystkim wobec nicości, pośrodkiem między niczym a wszystkim. Przyroda...jest piękna, urocza.Czasem jak ogromne drzewo w kwiatach,czasem jak biały narcyz drobny i smukły. Twarda jak diament łagodna jak światło księżyca, ciepła jak promień słońca, zimna jak gwiazda. Dumna i daleka jak szczyt w śniegach, wesoła jak wiejska dziewczyna, która wiosną wplata stokrotki w warkocze..." - Tolkien Odpowiedz

Dotknij brylantu wiary, zawieszonego w duszy, niech Cię oślepi blaskiem, cierpienie, ból rozkruszy. Odpowiedz