Nie wiem co z sobą zro­bić mam Z kąta w kąt prze­wijam się jak cień Zacho­wuje twarz, uda­je że Wszys­tko w porządku jest choć nie uda­je mi się I do­piero te­raz oka­zuje się Że wszys­cy „przy­jaciele” spojrzeniem duszy opuści­li mnie

wiem ze chwi­le spędzo­ne z Tb były ważnym dos­wiad­cze­nem dzięku­je za ten spoj­rze­nia za te bram­ki za Tw ciepło ja­kie tyl­ko ty mogłes mi dac dla Cb zak­witłam byś mógł zro­zumiec kim jes­tem.