Gdy będziesz służył ludziom swoim cza­sem, na­wet kosztem za­nied­by­wania obo­wiązków, swo­jego od­poczyn­ku, snu i po­siłków, po­wiedzą - on właści­wie nie ma nic do ro­boty, mógłby się czymś zająć.

Choć na parę godzin znaj­dując schronienie Przed klątwą rycerza ciemności i samotności! Życie nie dało wy­boru na­kazując istnieć Tułać się będę, w imię upadku. Gdyż ska­załem się na ten los.

Po burzącym tor­nadzie nie używałam słów. Pot­rze­bowałam gestów i spoj­rzeń, niemo przek­li­nając w myślach każdą z li­ter.

jak z baśni