Kil­ka gwiaz­dek z płonącego wulkanu przy­pięłam do czoła, może któraś spad­nie łas­ka­wie. Jut­ro zas­ta­nie mnie ta sa­ma hołota przy tej sa­mej sta­rej ławie.

I co z tym da­lej zro­bimy ? Nasz wzrok da­lej będzie się mijać, Będziemy uk­radkiem rzu­cać spojrzenia