Da­lej pat­rzać z góry z ulu­bionej nieba chmu­ry. Nie widząc,nie slysząc pat­rzeć z góry łatająć w so­bie nieświado­me dziury... Trzy­mając sie no­tesu, nie zat­ra­cić war­tości za­mieniając ich na wszecho­gar­niaja­cy chaos.

Obudziła się w szpi­talu, bez jed­nej na­wet ściany, Zniknęły jej uczu­cia i zniknęły ra­ny. Wte­dy zro­zumiała, że zna­lazła się w niebie... Z Tobą czy bez Ciebie... bez różni­cy... w niebie!