Piękno jest iskrą, która zapala się, gdy mimo odległości lat zetkną się nagle z sobą dwa różne pokolenia. Jest burzeniem chronologii i buntem wobec czasu.

Is­kra w nich, ty­le wys­tar­cza do spojrzenia zapłonu Bliźnia­cze ku­le z różni­cami, których mało Całość sta­nowią we dwie i choć łzy masz w nich zno­wu To upa­dek na dno, z niego wy­bij się, nic się nie stało

Przy niebieskiej bramie - będziemy płakali. Za wzajemne krzywdy - szczerze żałowali.

podoba mi się ma coś magicznego...