Będę z Tobą na skale istnienia , jeśli poz­wo­lisz mi te­raz odejść. Nie płacz, ja muszę odejść. Będziemy ra­zem, obiecuję. Lecz naj­pierw... Mu­sisz życie przeżyć z kimś in­nym. Pa­miętasz ten dzień?

Lek­ko spoj­rze­niem dot­knął naj­czul­szą ze strun (może to za­pach, a może dłoń, przy­pad­kiem, tuż przy moich włosach), tę strunę pod­szytą wspom­nieniem.. I za­nim się roz­wiał w al­ko­holo­wy sen, od­cisnął mi­mocho­dem piętno błęki­tu, gdzieś w oko­licach ser­ca, w oko­licy ust, gdzieś pra­wie we mnie - wys­tar­czająco da­leko, by zniknąć w marzeniu..