Ot­wierasz rany zaglądając ko­lej­ny raz przez szparę wspomnień… Przełykasz ko­lej­na gorzką ślinę przy­pomi­nając so­bie smak tych ciężkich dni.

Zat­rzy­muję się przy To­bie i biorę Cię w ra­miona. Za tą chwilą tęsknię naj­bar­dziej. Po to właśnie żyję, a kiedy od­po­wiadasz uścis­kiem, zat­ra­cam się wte­dy i zno­wu odzys­kuję spokój.