Tylko Ty w to wierzysz. To, że chcesz w to wierzyć, nie czyni tego prawdą.

Roz­pościerasz wachlarz kwiatów tych pięknych dni… Ot­wierając sze­roko oczy odpływasz w ot­chłań wyobraźni uśmie­chając się delikatnie…

Unoszę dłoń i de­likat­nie do­tykam Two­jego po­liczka. Pochy­lasz głowę i za­mykasz oczy. Mo­ja dłoń jest twar­da, a two­ja skóra miękka i zas­ta­nawiam się przez chwilę, czy nie od­su­niesz się ode mnie, ale Ty te­go nie ro­bisz. Nig­dy nie od­sunęłaś się ode mnie, właśnie w ta­kich chwi­lach wiem, po co żyję.