Uczu­cie jest jak obłok - ulot­ne, i ciągle zmienia kształt.

A może to nie ta obłoku for­ma… to od przep­ro­sin czas zacząć za błędy mi­nionych dni bru­tal­ne upad­ki i wzlo­ty

od tej chwi­li myślała tyl­ko o nim przes­tała is­tnieć dla świata za­pomi­nano o niej... zaszyła się w so­bie ...przez niego... bo się nie odwrócił...