Wróżka starła uśmie­chy z ich twarzy jak­by były zbędnym do­dat­kiem ich życia wol­ne­go życia nasze dusze krzyczą krzyczą w niebo głosy że już nie mogą, że już do­syć i da­lej nie poz­wa­lają ustą szep­tać o przemocy

Zdes­pe­rowa­na ni­by wróżka ułoży ci ho­ros­kop do po­duszki, a Ty prze­siąknięty przesąda­mi uwie­rzysz w ich czar, wpa­dając w dep­resje włas­nych urojeń.