Jak to tam było w powiedzonku? Acha, oczy kocie, życie w złocie...

Każdy z nas ma dwie oso­bowości, tą która po­kazu­je wszys­tkim i tą którą skry­wa przed światem... Te­raz jes­teś we­sołą, uśmie­chniętą dziew­czyną i taką widzą Cię in­ni, by za­raz stać się skrytą, sa­motną duszą zam­knięta pośród czte­rech ścian pokoju...

Chociaż będę daleko, Wrócę miłości śladem Wiec zanuć naszą melodię I nie płacz, Kiedy odjadę...