Niena­wiść niszczy nas sa­mych. Ucząc się jej za­bija­my własną oso­bowość, aż wkrótce zos­ta­nie tyl­ko pus­tka i gorzki smak wygranej.

Warto raz wzlecieć nad Szarość dnia smutku mrok Warto raz cały świat W zachwycony chwycić wzrok. Więc niech dzień nadziei święci się. Niech trwa choćby rok.

Na pewno jej wygodnie...