Tam o tej porze ro­ku pod­glądałam w ogrodzie drze­wa Stały wy­budzo­ne, wstydząc się swej na­gości A tu krzyczą na mnie światłem Set­ki słońc od­bi­jających się w szy­bach

W og­rodzie wspom­nień, pielęgnuję kwiat naz­wa­ny "naszą przeszłością".

Stara japońska architektura ma w sobie coś magicznego.