Nie można zrozumieć drugiego człowieka, jeśli się nie zajrzy w jego serce.

. Za­dowo­lenie zaś nie ma w so­bie tej aureoli płaczącej i smutnej istoty , ja­ka zdo­bi szlachetną walkę z nie­szczęściem, nie ma ma­low­niczości cechującej walkę z po­kusą lub upa­dek z po­wodu na­miętności lub zwątpienia. Szczęśli­wość nig­dy nie by­wa wzniosła.

Pa­nie, mo­je życie jest zbyt tra­giczne os­tatni­mi cza­sy, abym mogła so­bie poz­wo­lić na ten luk­sus niewiary w Ciebie. To mo­ja pier­wsza mod­litwa w życiu, a ja już czuję jak ulat­nia się z po­koju męczący odór śmier­ci. Znów widzę słońce za zasłoną chmur.