Po każdym upad­ku pod­noszę się z co­raz większą trud­nością. Pew­ne­go dnia zos­tanę, będę leżeć, cze­kając aż po­dej­dzie wilk i mnie pod­niesie.

... i wte­dy właśnie po­raz pier­wszy od tak daw­na popłynęły mi łzy szczęścia ! spoj­rzałeś na mnie i po­całowałeś mo­je si­ne od zim­na us­ta