Uśmiech, to klucz, który pasuje do zamka serca każdego człowieka.

Mam ochotę coś roz­wa­lić, zniszczyć, wyżyć się, po­biec z całych sił i nie zat­rzy­mywać się, aż do krwi, do upad­ku z wy­cieńcze­nia, z łza­mi w oczach... i uśmie­chem na dziewczęcej na twarzy...

W erze plas­ti­ku naj­bar­dziej w oczy rzu­cają się drew­niane lal­ki i szma­ciane misie...