Os­tatni spa­dający liść i pier­wsze pąk kwiatu , by znów po­kochać całym ser­cem i duszą , zro­zumieć gor­szy dzień, po­rażkę czy ut­ratę. Wszys­tko by le­piej żyć, choć nie zaw­sze się da...

Na wy­dep­ta­nych ścieżkach nie tyl­ko grzy­ba nie uświadczysz...