Stoi jak wół na granicy

Będziemy słabi podobnie jak bawół w łańcuchach skrępowany w oczach in­nych. Boimy się te­go. Ale nieważne będzie jak upad­liśmy, jeżeli po­każemy jak pięknie można spoj­rzeć w lus­tro, ot­rzeć łzy, uśmie­chnąć się i wstać.

Życie ludzkie niczym wik­li­nowy koszyk, wy­maga cza­su i cier­pli­wości, łamie to znów na­gina się pod na­porem ciężaru codzienności...