Wy­powiadając włas­ne myśli, sta­ram się ut­rzy­mać równo­wagę we włas­nym umyśle, ale na­dal upa­da, myśli jest zbyt dużo a każdy następny upa­dek jest co­raz mocniejszy.

Ludzie nie umieją pros­to w oczy so­bie spoglądać. Spłoszą się jak zlękniona zwierzyna. Pat­rzą na bu­ty, na włosy, na usta, za odrę nie umieją spoj­rzeć w oczy!

Fioletowo

Fajne tylko trzeba obrócić w poziomie.