Nie tracisz jej, gdy nią obdarowujesz. Jednym z powodów, dla których ludzie rzadko kochają jest oczekiwanie, aż ktoś ich pokocha. To tak, jakby muzyk powiedział: „zacznę grać dopiero wtedy, gdy ludzie zaczną tańczyć”. Albo jakbyś oczekiwał ciepła z ogniska, którego nie rozpaliłeś. Miłość jest bezwarunkowa i nie żąda niczego w zamian. Tajemnica szczęśliwych relacji na całe życie tkwi w myśleniu, co możesz dać, zamiast, co możesz wziąć.

Kochać oznacza podarować część siebie nieodpłatnie i bezwarunkowo. Obdarowywać, a nie „poświęcać się”. Jeśli chcesz, by ktoś obdarował cię miłością, zacznij od obdarowania nią kogoś. Miłość wraca do ciebie zawsze. Może nie wróci od tego człowieka, ku któremu została skierowana, ale na pewno wróci. W dwójnasób. Pamiętaj, że zapas miłości jest nieograniczony.

Żyjemy w skażonym świecie, dlatego jeśli widzisz coś pięknego, czujesz prawdziwe wzruszenie, spotykasz dobrego człowieka - bierz to. Oglądaj, dotykaj, słuchaj. Choćby kwadrans, choćby jeden błysk światła, choćby jedna rozmowa. ~ Tomasz Kołodziejczak

Po latach wielu nasze serca się spotkały, choć nie chcieliśmy, one znów się zakochały. Na życia bezdrożach i wielu zakrętach, nasza miłość pozostała prawie nietknięta. Może tylko troszkę się postarzała, ale to jej urok, teraz jest dojrzała... Czas szybko biegnie,lata swoje mamy, a my tak bardzo za sobą przepadamy i chociaż być ze sobą nie możemy, to tej miłości się nie wyzbędziemy...

zaśpiewaj bal­ladę o ludzkim prze­mija­niu i trwa­niu w ser­cu zam­kniętych ideałów zdradzo­nej miłości trwającej wie­cznie bez nadziei lecz niezłom­nej z sza­leństwem gra­niczącej

Będę ją kochał, po­cie­szał, sza­nował i trwał przy niej w zdro­wiu i w cho­robie, w bo­gac­twie i w bie­dzie... w dob­rej i złej do­li... w smut­ku i ra­dości... i po­zos­tanę jej wier­ny, póki śmierć Mnie z nią nie rozłączy...