Zbyt wiele ode mnie wy­magasz, pragnę chwi­li spo­koju, ukojenia, Zbyt wiele ode mnie wy­magasz, bo te­raz wszys­tko się zmienia

Spoj­rzała głębo­ko w je­go oczy i po­wie­działa: -Pot­rze­buję Cię jak tlenu... To był os­tatni raz gdy ze sobą rozmawiali. Za­pom­niała o nim...