Nie jest łat­wo po za­gubieniu siebie i upad­ku ducha. By­wa, że cza­sem trze­ba bar­dzo moc­no upaść na pole słonecznikowe by z niej się pod­nieść, ot­rze­pać z kurzu i jeszcze prędzej dojść do ce­lu podróży.

Spoj­rzałam w lustro. ... i sa­ma je rozbiłam. Siedem lat nieszczęścia? Mogło być gorzej...

ale fajna fotka