skąd deszczu krople (ok­na zamknięte) twarz sma­gają bez litości w do­mu obłędu ciszy ogłuszającej przyjdź drogą miłosci i duszy mej dotknij ten je­den raz niech spo­koju zazna nim noc przeminie

Nie ważne co myśli rozsądek... ser­ce i tak czu­je swoje. Choć przez życie trze­ba iść twar­do bo tak się cha­rak­ter buduje. Kto swe ser­ce zignoruje... Na zewnątrz i w środ­ku pus­tkę czuje...