Z kobietą jak z rzęsą. Wpada w oko nie wiadomo kiedy. Szybko sprawia ci ból, a jak próbujesz się jej pozbyć toniesz w morzu łez

Ko­biety próbują uk­ryc siebie pod to­nami ma­kijażu. Jed­nak w no­cy wychodzi ich praw­dzi­we piękno i nie są już sztuczny­mi lalkami.

sprag­niona lek­kich pie­szczot i do­tyków zat­rzy­mać na chwilkę ciepłą przeszłość chce pochwy­cić i sma­kować na języ­ku ut­kwić w tym ułam­ku na wie­czność

Pejzaże nieba z twych oczu znam. Im nie potrzeba złoconych ram. Bo w powiek mgnieniach milionem mienią się gwiazd. Świtu łagodny blask mieszka tam.