Weź w dłoń pędzel i na­maluj ze mną wschód Nasze­go słońca, który rozświet­li Nam drogę do serc.

Ma­luję myśli me, marze­nia. Ma­luję życie od nie­chce­nia. Mój pędzel maże coś po płótnie, raz na we­soło, raz na smut­nie. Ma­luję pla­ny ko­loro­we, ma­luję sny codzien­nie no­we. Mam już ko­lek­cję mych ob­razów...nie po­kazałam jej ani ra­zu.