Z ludźmi jest tak jak z zegarkami. Najważniejsze jest to, co mają w środku.

Jed­nak w moich oczach zaw­sze wi­dać smu­tek, który po­zos­tał po stra­cie bar­dzo blis­kiej mi osoby...

Wezmę Twą dłoń, byś pochwy­ciła moją, uda­my się ra­zem na spa­cer miłos­ny, przy­tulę Cię nieraz, będę Twą os­toją, poz­na­my dziś wszys­tkie uro­ki wios­ny.

Otrzyj, więc łezkę ze swojej twarzy, Uśmiech Twe lico naznaczy, Pozwól swym myślom trochę pomarzyć, Piękniejszy świat znów zobaczysz..