Nie za­mykaj mnie... Nie pozwól, by ziemia która zrodziła me ciało, zab­rała je niczym włas­ność ku­piecką.

Zaraz, wyjdę, pobiegnę.... Może cię dopadnę Za węgłem, na ulicy i gniewem ogłuszę: I ręce ci wykręcę, ręce takie ładne, I będę wniebogłosy przeklinał twą duszę.