Palenie papierosów to jak płacenie za swoje własne cierpienie.

Tibor Babiczky Poranny stan Zerwałem się wczorajszej nocy. Może to huk samolotu, może piekło otwarło się w snach moich - nie wiem. Nie ściskało mi serca czterdzieści papierosów. Może tylko dwadzieścia. Do tego same lighty. Usiadłem w łóżku - ty we śnie - i nagle nie rozpoznałem własnego mieszkania. I słuchałem jedynie, jak nierówne bicie mego serca miesza się z posapywania głosami innego snu, rzeczywistego. I wtedy już wiedziałem, to nie piekło ani nie samolot, wiedziałem, że po prostu najbardziej intymnie wróciłem do domu i przeraziło mnie to nieznane i dawno wyczekane przyjście, że dla mnie już teraz tylko tak, w twej bliskości, tylko tu jest mój dom.

Za­pom­niała zga­sić os­tatniego pa­piero­sa, który umierał po­mału w jej różowych us­tach, gdy oczy za­mieniły się w tańczące kruki.

Nie ma kum­pli, nie ma niep­rzy­jaciół. Nie licząc dwudzies­tu w paczce papierosów.

Też palę niestety