nie możemy przygnębiać się upad­ka­mi, trze­ba mężnie pow­sta­wać i kroczyć da­lej drogą Zielonej krainy fantazji .

Wys­tar­czyło, że stał obok i trzy­mał mnie za rękę... Wys­tar­czył je­go uśmiech i zde­cydo­wanie w spojrzeniu... Abym była bez­pie­czna, wys­tar­czyła pew­ność, że on mnie nig­dy nie pokocha.