Dzień po dniu idziemy drogą. Gdzieś przed siebie. Nie wiemy, co przy­niesie ko­lej­ny dzień, ilu ludzi się do nas uśmie­chnie, ilu zmie­rzy wzro­kiem a ilu mi­nie nas niezauważonych. Każdy bieg­nie dokądś, poszu­kując re­cep­ty na lep­sze jut­ro, na pop­ra­wienie włas­ne­go ja.

Naucz mnie grać w zielone Z mych oczu wyciśnij szczęścia łzy Sny zamień w marzenia spełnione Otul świat w pieszczot mych i bzy.

Bardzo ładna kobieta lecz ten kolor włosów nie taki.