Na huśtaw­ce z mo­tyli i malw uciekam od miej­sca, w którym ko­lej­ni człon­ko­wie rodzi­ny ro­bią wszys­tko, bym była prze­ciw­ko in­nym. Chcę znów być dziec­kiem i nie wiedząc o prob­le­mach zgu­bić się wśród kart ko­lej­nej książki.

Cza­sami czu­jemy się jak ptaszki w klatce... mi­mo że ni­by sa­mi ma­my do niej kluczyk, ale jed­nak ciężko jest ot­worzyć drzwiczki od środka...

to chyba był jednak słowik, a ten umie cwierkać pięknie wysoko w chmurach:) i być wolnym:)

zwróciłam wolnośc kanarkowi.

Bardzo nastrojowe.