Zamiast tego chłód wlecze się za nami jak stare zło którego nie możemy odwrócić. „Chryste, jest lato”, mówimy myśląc że słowo sprawi, że się stanie. Nasz wiara w pory roku jest źle ulokowana. Ręka posuwa się za ołówkiem szkicującym świat i zamazuje wszystko.

ciekawe to

Zamiast ręka rękę myje jest ręka rękę maluje :P