Ser­ce mam w kaj­da­ny za­kute i ciało ob­darte z duszy... I mi­jam słowa niczy­je, spóźnione, wśród ska­lis­tych błąkające się dróg. W smut­ku, bólu i bez­silności tkwię w świata cieniu sa­mot­nie. Chcąc dot­rwać zmro­ku tak pot­rzeb­ne­go me­mu ser­cu zmęczo­nemu ok­ropnie.

Nic nie pocznij bez rozwagi; Boga wzywaj do pomocy, To nie zbraknie ci odwagi Ani we dnie ani w nocy.

Spowita w złoto - każda by tak chciała :)

Pasuje do niej złoty kolor