Płacz. Krzycz. Nie skry­waj cier­pienia, bólu. Bij po­wiet­rze, przek­li­naj. Ja będę przy To­bie, zniosę wszys­tko i ukoję Two­je skołota­ne myśli. Dam Ci moje serce miłość, nadzieję i utopię. Tyl­ko już nie ćpaj... błagam.

Skacząc, przy­wita się tkli­wie, i prze­nik­nie we mnie jak or­kan. Zacznę od­czu­wać ra­dość. Obej­miesz mnie tros­kli­wym spoj­rze­niem, które obudzi uśpione ser­ce. Wiatr zaśpiewa sop­ra­nem we włosach, słońce pro­mykiem wręczy mi siłę. Odpłyniemy drżąc i tańcząc w me­lodyj­nym śmie­chu nieba. Wstrzy­mamy czas.