Z tym światem chińskiego smoka , w którym żyje­my, Ludzie ciągle się pod­dają Po­dej­mują złe de­cyz­je myślą tyl­ko o tych dy­widen­dach I nie sza­nują siebie, wy­pierają się swo­jego bra­ta

Siedzę nad prze­paścią życia, które ciągnie w dół. Cza­sem miewam chwi­le bycia, kiedy jes­tem swój. Ro­zum kar­ci każde myśli, prag­nień du­si stos, na krawędzi zrozumienia płakał ze mną ktoś.