I cza­sami ta pus­tka, ner­wy i wra­zenie, jak­bym by­la w klat­ce... a po­tem je­den ma­ly us­miech, biore Mi­sia na re­ce, przy­tula sie do mnie... I wte­dy wszys­tko wra­ca do nor­my. I wiem, ze jest tak, jak byc powinno.

śmieszne

Buzi,buzi.

urocze ujęcie