Życie nauczyło mnie wiele. Milczeć, gdy brakuje już słów na puste rozmowy.

W prze­bacze­niu tkwi ma­gia, która uz­dra­wia. W prze­bacze­niu, które da­jesz, a zwłaszcza w tym, które uzyskujesz.

Nie jak An­na Ma­ria, co smut­nie w dal magii spogląda, Nie jak Vic­to­ria, o której Dżem w swych snach marzy, Może jak ta „pier­wsza, lep­sza An­na” wygląda, Lecz jes­teś sobą – nie ma ta­kiej sa­mej twarzy…